Σκέψεις για την φωτοκριτική

Πιστεύω πως, όσο περισσότερο καιρό ασχολείσαι με τη φωτογραφία, τόσο λιγότερο θέλεις να μιλάς για αυτήν.

Καταλαβαίνω απολύτως την ανάγκη των φωτογράφων για κριτική, αλλά τους παρακαλώ να λάβουν υπόψη τους πως πολλοί από μας δεν θέλουμε να μιλάμε πολύ. Θέλουμε να βλέπουμε και να εκθέτουμε φωτογραφίες παίρνοντας μια γνώμη από τους ανθρώπους που εκτιμάμε. Νομίζω πως η φωτογραφική παιδεία δεν είναι θέμα λόγων, αλλά θέμα οπτικής εκπαίδευσης και καλλιέργειας.

Εντελώς καταχρηστικά μιλάω για τις φωτογραφίες των άλλων τώρα πια.
Κάθε φορά που γράφω μια φράση και τη ξαναδιαβάζω, που φαίνεται βλακώδης και ανούσια.
Και πέρα από αυτό, μου φαίνεται και υπεροπτικό να κρίνω τις φωτογραφίες των άλλων. Και ποιος είμαι εγώ δηλαδή που θα σου πω πως «έπρεπε να κάνεις το ένα και το άλλο»;

Τα έχουν πει χιλιάδες άλλοι πριν από μένα, «η φωτογραφία δεν διδάσκεται» (πέρα από το τεχνικό της κομμάτι).

Φυσικά, δεν έχουν όλοι τις ίδιες ικανότητες στο να κρίνουν φωτογραφίες. Εξαρτάται από την φωτογραφική τους παιδεία, τη γενικότερη παιδεία, την οξυδέρκειά τους και άλλα πολλά.

Όμως η απλή αλήθεια (η δική μου αλήθεια) είναι πως όλα αυτά τα σεντόνια κριτικών που γράφονται (και που έχω γράψει), είναι απλές μπούρδες ! Είναι ψέματα και υποκρισίες.
Και αν αναρωτιέσαι γιατί έχω γράψει τόσα και τόσα σεντόνια κριτικής αφού δεν πιστεύω πως υπάρχει σοβαρή κριτική, θα σου απαντήσω με μια άλλη δική μου αλήθεια.

Όταν μιλάω για τις φωτογραφίες και κάνω κριτική, στην πραγματικότητα παίζω ένα θέατρο. Λέω διάφορες σοβαροφανείς ηλιθιότητες, για να σε κάνω να σκεφτείς φωτογραφικά. Να σε αναγκάσω να βρεις τα όρια που χωρίζουν το snapshot, από την τέχνη. Στην πραγματικότητα προσπαθώ να σου βάλω στο κεφάλι με το ζόρι, όλα αυτά που θα έμπαιναν αν μελετούσες τους μεγάλους φωτογράφους (παλιούς και σύγχρονους) έτσι ώστε να καλλιεργήσεις τη δική σου αισθητική παιδεία.

Μα, το ξέρω, αυτό είναι αδύνατον να γίνει. Όμως πονηρά σκεπτόμενος και συνεχίζοντας το θέατρο, προσπαθώ να σε στρέψω εκεί. Αντί δηλαδή η ενασχόληση σου με την καλλιτεχνική φωτογραφία να προελθει επειδή γνώρισες και αγάπησες αυτή την τέχνη μέσα από τα έργα των μεγάλων, προσπαθώ – με το ζόρι – να σε πάω ανάποδα. Πολλοί άνθρωποι χρειάζονται αυτό το έναυσμα για να ξεκινήσουν την σοβαρή τους σχέση με τη φωτογραφία. Εγώ προσπαθώ μόνο να βάλω τη φωτιά.
Και συνήθως τα καταφέρνω. Και εγώ και πολλοί άλλοι.
Και το κέρδος είναι μεγάλο. Δες και εδω και αλλού, πόσα και πόσα παιδιά τραβανε εξαιρετικές φωτογραφίες από εκεί που νόμιζαν πως η φωτογραφία εξαντλείται σε ένα ωραίο ηλιοβασίλεμα. Και γέμισαν τη ζωή τους με ένα υπέροχο πράγμα που λέγεται φωτογραφία.

Όμως, μην έχεις απαίτηση αυτό να γίνεται αενάως από μερικούς ανθρώπους.
Σκέψου την κούραση που προκαλεί η συνεχής επανάληψη. Σκέψου πόσο τραγικό είναι να παίζεις αυτό το θέατρο επί χρόνια και σκέψου επίσης τη φθορά που σου προκαλεί ο κομπλεξικός που «θα σου την πέσει» (όχι εδω μέσα ευτυχώς) και θα σου ζητάει εξηγήσεις.
Υπάρχουν βλέπεις και αυτοί που δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους και προσπαθούν αμφισβητώντας τους πάντες να κρύψουν τη δική τους ένδεια.

Για αυτό αγαπητέ φωτογράφε, μην ζητάς σε παρακαλώ «να σταυρώνουμε στα σχόλια» τη φωτογραφία σου.
Αναζήτησε τρόπους να βρούμε κίνητρα να φωτογραφίζουμε συνεχώς.
Για μένα, σε μια ιδανική φωτογραφική κοινότητα, θα αρκούσε ένα χεράκι πάνω, ή κάτω, για κριτική.
Αν με ξέρεις και με εκτιμάς, θα αρκεστείς σε αυτό το χεράκι.
Και αν την άλλη φορά σου βάλω πάνω χεράκι, θα κάτσεις να σκεφτείς τι διαφορά έχει η μια σου φωτογραφία που πήρε από την άλλη που πήρε

Έτσι μαθαίνεται η φωτογραφία κατά τη γνώμη μου. Έτσι και με συνεχή καλλιέργεια.

Όμως αυτά θα συνέβαιναν μόνο σε κάποιες ιδανικές κοινότητες.
Πολύ αμφιβάλλω αν έχουν εφαρμογή ακόμα και σε μια παρέα λίγων και αγαπημένων φίλων.

Παρακολουθήστε εδώ τη σχετική συζήτηση



'Σκέψεις για την φωτοκριτική' has 1 comment

  1. 8 October 2015 @ 11:16 Thanos

    “Πολύ αμφιβάλλω αν έχουν εφαρμογή ακόμα και σε μια παρέα λίγων και αγαπημένων φίλων”.

    Πάντως μια φορά κι έναν καιρό, είχαν, φίλε.
    Και μια παρέα είχε την τύχη να τα ζήσει.
    Εξ υπαιτιότητάς σου.

    Ευγνώμων για πάντα.


Would you like to share your thoughts?

By continuing to use the site (continuing navigation, scrolling), you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close