Small Talk – Ζήσης Καρδιανός

Από τον Μάνο Λυκάκη

Τον Ζήση τον γνώρισα πριν πολλά χρόνια μέσω του internet σε ένα φωτογραφικό φόρουμ. Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα πως προσεγγίζει τη φωτογραφία με συνέπεια και πάθος, και αυτή είναι μια καλή συνταγή για να πετύχεις σπουδαία πράγματα. Το πέτυχε νομίζω και το σημαντικό είναι πως συνεχίζει να προσπαθεί χωρίς να επαναπαύεται σε αυτά που έχει μέχρι τώρα καταφέρει.
Όμως δεν είναι ένας εύκολος φωτογράφος. Πρέπει να σκύψεις προσεκτικά πάνω στη δουλειά του για να καταλάβεις τι ακριβώς κάνει. Και αυτό βέβαια δεν μπορεί να γίνει με μια γρήγορη ματιά πάνω στις δεκαπέντε εικόνες που συνοδεύουν αυτή τη μικρή συνέντευξη – που όμως λέει πράγματα ζουμερά και στηρίζει κατά κάποιο τρόπο τη φωτογραφική δουλειά του.
Θερμά σας προτρέπω να επισκεφθείτε το site του, http://www.zisiskardianos.com/ για να δείτε τις ενότητες πάνω στις οποίες δουλεύει ο Ζήσης. Έχει πρόγραμμα και στρατηγική προσέγγιση του θέματος και αυτό είναι κάτι που γίνεται όλο και πιο σπάνιο στους σημερινούς φωτογράφους που προσπαθούν να “αρπάξουν” μια στιγμή από εδώ και από εκεί.Προσπαθώντας να είμαι σύντομος σε αυτή την εισαγωγή για να μην καταστρατηγήσω το πνεύμα του “Small talk”, θέλω να επισημάνω ένα μόνο πράγμα. Δείτε στις περισσότερες από τις πιο κάτω φωτογραφίες τον εσωτερικό διάλογο που υπάρχει μέσα σε αυτές. Πουθενά δεν υπάρχει μια απλή καταγραφή μιας -ενδιαφέρουσας έστω- σκηνής. Το σημαντικό είναι ο διάλογος που συντελείται μεταξύ των στοιχείων που τις αποτελούν. Και αυτός ο διάλογος δεν πέφτει στην παγίδα ενός απλού νοητικού παιχνιδιού, μα προχωράει βαθιά, τόσο βαθιά που καταφέρνει να μας δημιουργήσει μια ένταση γεμάτη συγκίνηση! Αυτό δεν είναι που ψάχνουμε;

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 03_03_Venice.jpg Εμφανίσεις: 8 Μέγεθος: 183.0 KB::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 02_06_inLimbo.jpg Εμφανίσεις: 7 Μέγεθος: 195.5 KB::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 01_02_inLimbo.jpg Εμφανίσεις: 7 Μέγεθος: 184.8 KB

Τι σε έκανε να ασχοληθείς σοβαρά με τη φωτογραφία;
Οι φωτογραφίες του Henri Cartier-Bresson, το Blow up του Antonioni που είδα στην Ααβόρα το καλοκαίρι του ’82, η μποέμικη στάση ζωής των φωτογράφων που μου ζωγράφιζε μια όμορφη ψευδαίσθηση.

Ποια είναι η καλύτερη φωτογραφική συμβουλή που σου έχουν δώσει ποτέ;
Shoot before you think too much.

Ποια είναι η μεγαλύτερη εμμονή σου αυτή την περίοδο;

Η επόμενη αυτό-έκδοση κάποιας σειράς μου σε μορφή βιβλίου ή zine. Οι ταινίες του Michael Haneke. Να βρίσκω νέες μουσικές στο spotify.

Τι κατά τη γνώμη σου δε καταλαβαίνει πολύς κόσμος για τη φωτογραφία;
Ότι η φωτογραφία δεν είναι το θέμα της και ότι η αξία της δεν μεταφράζεται σε κάποια ποσότητα λέξεων και σίγουρα όχι σε χίλιες.

Σου αρέσει να τυπώνεις τις φωτογραφίες σου; Αν ναι γιατί;
Ναι, έστω κι αν είναι για τα μάτια μου μόνο. Μου αρέσει η αίσθηση της απεικόνισης πάνω σε χαρτί παρά σε οθόνη και η υλική διάσταση που έτσι αποκτά. Η υφή του χαρτιού, η μυρωδιά του μελανιού.

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 05_07_mammaRoma.jpg Εμφανίσεις: 5 Μέγεθος: 244.2 KB::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 04_07_inLimbo.jpg Εμφανίσεις: 5 Μέγεθος: 116.4 KB::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 06_13_facesOfIstanbul.jpg Εμφανίσεις: 5 Μέγεθος: 196.9 KB

Έχεις πάντα μια φωτογραφική μηχανή μαζί σου;
Σχεδόν ποτέ όταν είμαι στο νησί όπου περνάω τον περισσότερο χρόνο μου. Πάντα όταν είμαι σε κάποιο ταξίδι. Η προοπτική νέων παραστάσεων με κινητοποιεί και με αναστατώνει. Δυστυχώς για την γυναίκα μου που είναι η μόνιμη σύντροφος των ταξιδιών μου.

Όταν φωτογραφίζεις ανθρώπους στον δρόμο, νιώθεις κάποια ενοχή ή είσαι άνετος;
Αν η ενοχή καταφέρει και τρυπώσει στην σκέψη μου πριν το κλικ, δεν φωτογραφίζω. Γενικά αποφεύγω θέματα πολύ ευάλωτα και την απεικόνιση της δυστυχίας. Κατά τ’ άλλα είμαι πολύ άνετος απλά χρειάζεται λίγη προσπάθεια να μπω στο σωστό mode. Είναι σαν να πρέπει να κάνω επαναφορά στις εργοστασιακές μου ρυθμίσεις.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου φωτογράφοι;
Πάρα πολλοί. Θα αναφέρω όμως κάποιους λιγότερο αναμενόμενους. Krass Clement, Jean-Pierre Favreau, Ken Grant. Όλοι Ευρωπαίοι. Τυχαίο; Με ενοχλεί λίγο ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός που έχει παρεισφρήσει και στην φωτογραφία αν και τους αναγνωρίζω ότι έβαλαν τα θεμέλια.

Υπήρξε κάποιος μεγάλος φωτογράφος που τώρα πια νιώθεις πως τον είχες υπερεκτιμήσει;
Ναι άλλα όχι παλιός, σύγχρονος και αναγνωρισμένος. Ο Paul Graham. Μεγάλος παλιάτσος. Επίσης νομίζω ότι οι πάντες έχουν υπερεκτιμήσει τον Eggleston.

Αν χρειαζόταν να πουλήσεις όλα τα φωτογραφικά σου λευκώματα εκτός από ένα, ποιο θα κράταγες;
Το “Figments From The Real World” του G. Winogrand, αν και είναι μετά θάνατον μονογραφία. Περιέχει ακόμα την πιο πλήρη και ζουμερή ανάλυση του έργου του από τον Szarkowski. Οπότε θα συνδύαζα το τερπνόν μετά του ωφελίμου.

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 09_13_lasFallasValencia.jpg Εμφανίσεις: 5 Μέγεθος: 185.7 KB::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 08_09_CarnageStrip.jpg Εμφανίσεις: 5 Μέγεθος: 158.2 KB::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 07_09_Venice.jpg Εμφανίσεις: 5 Μέγεθος: 173.2 KB

Αν σου έλεγαν να μεταπηδήσεις σε μια άλλη τέχνη, ποια θα διάλεγες;
Τον κινηματογράφο αν μπορούσα ή την ποίηση λόγω εκλεκτικής συγγένειας με την καλή φωτογραφία. Πολύ αργά και για τα δύο φοβάμαι. Νιώθω καλά εδώ που είμαι.

Πιστεύεις πως η καλλιτεχνική φωτογραφία είναι κάτι που μπορεί να διδαχθεί;
Μπορεί να διδαχθεί, είναι όμως άλλο πράγμα να μορφωθεί κάποιος φωτογραφικά και άλλο να γίνει ο ίδιος σπουδαίος φωτογράφος. Για το δεύτερο απαιτείται και μια προϋπάρχουσα έφεση ή προδιάθεση.

Σου αρέσει να αναλύεις με λόγια τις φωτογραφίες;
Μου αρέσει αλλά δεν είμαι πολύ καλός σ’ αυτό ούτε το θεωρώ απαραίτητο. Απολαμβάνω να διαβάζω αναλύσεις άλλων καταλληλότερων όπως πχ του Ριβέλλη στο βιβλίο του “Σκέψεις για τη Φωτογραφία”, αλλά και τότε μ’ αρέσει να επισημαίνω τις αστοχίες ή την διαφορά αντίληψης με την δική μου. Τις διαβάζω με κριτική διάθεση. Γενικά δεν είναι εύκολο να δαμάσεις μια καλή φωτογραφία με τις λέξεις.

Πιστεύεις πως οι φωτογραφίες στέκουν και ως μεμονωμένες ή πως θα πρέπει να παρουσιάζονται ως ενότητες;
Με τον καιρό έχω αλλάξει στάση ως προς αυτό. Όλο και περισσότερο μια ενότητα μου φαίνεται απαραίτητη αλλά αποτελούμενη από καλές φωτογραφίες που δουλεύουν αρμονικά και ως σύνολο. Όσο επιμελημένο κι αν είναι ένα βιβλίο δεν αντέχω να το διαβάσω αν οι φωτογραφίες είναι βαρετές. Σε ότι με αφορά, διασκεδάζω με την επινόηση τίτλων για τις ενότητές μου. Κάποιοι μου φαίνονται πολύ επιτυχημένοι, αν όμως οι φωτογραφίες μου τους δικαιώνουν είναι άλλο πράγμα. “A sense of place”, “In Limbo”, “Off Season”, “Still going”, “Hotspots” κλπ.

Σε βοήθησε το internet και η δημοσίευση των φωτογραφιών σου στην εξέλιξή σου σαν φωτογράφος;
Χωρίς αμφιβολία. Το internet και η ψηφιακή, ήρθαν και ταρακούνησαν για τα καλά τα νερά σε ένα θολό και βαλτωμένο τοπίο. Όμως το internet πρέπει να είναι το εφαλτήριο για ένα τίναγμα στον πραγματικό κόσμο. Με δράσεις, εκθέσεις, εκδόσεις και παρέες.

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 12_04_lasFallasValencia.jpg Εμφανίσεις: 6 Μέγεθος: 182.2 KB::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 10_07_lasFallasValencia.jpg Εμφανίσεις: 6 Μέγεθος: 139.1 KB::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 11_16_CarnageStrip.jpg Εμφανίσεις: 6 Μέγεθος: 182.2 KB

Τελικά η σοβαρή ενασχόληση με τη φωτογραφία σε έκανε πιο ευτυχισμένο ή το αντίθετο;
Πιο ευτυχισμένο γιατί μου δίνει απόλαυση και στόχο. Ακόμα και οι απογοητεύσεις, οι θυμοί και οι αμφιβολίες έχουν θέση και με θρέφουν σαν φωτογράφο αλλά κυρίως σαν άνθρωπο.

Χρησιμοποιείς σταθερούς ή ζουμ φακούς;
Στην νέα μου Fuji X-T1 έχω μόνιμα τον 23mm, δηλαδή 35άρης. Δεν έχω κι άλλον! Αλλά νομίζω πως εκεί έχω βρει την ματιά μου.

Ποια είναι η πιο συχνή παρεξήγηση σε σχέση με την φωτογραφία που σε κάνει να εξοργίζεσαι;
Ότι οι πρακτικές εφαρμογές της συγχέονται με την καλλιτεχνική της διάσταση. Και ότι η εκτίμηση ενός φωτογραφικού έργου περνάει πρώτα από το όνομα του φωτογράφου και την αξία του στο χρηματιστήριο της τέχνης.

Τι είναι αυτό που θα σε έκανε να σταματήσεις να φωτογραφίζεις;
Αν σταματούσα να νιώθω την εσωτερική ώθηση που με κάνει να φωτογραφίζω. Αν έπαυα να απολαμβάνω το παιχνίδι.

Ποια συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που μαθαίνει φωτογραφία;
Εξαρτάται για ποιον λόγο την μαθαίνει. Αν την μαθαίνει για να εκφραστεί καλλιτεχνικά θα του έλεγα ότι τα πάντα είναι φωτογραφίσιμα αλλά δεν μεταμορφώνονται απαραίτητα και σε καλές φωτογραφίες. Τα πάντα έχουν μια κρυφή, μυστικιστική ταυτότητα που περιμένει να αποκαλυφθεί σε όποιον την αναζητήσει επίμονα.

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 15_09_stillGoing.jpg Εμφανίσεις: 6 Μέγεθος: 240.2 KB::::Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση Όνομα: 14.jpg Εμφανίσεις: 7 Μέγεθος: 176.4 KB

.

Ζήση, σε ευχαριστούμε πολύ για αυτή τη σύντομη μα ουσιαστική συνέντευξη



'Small Talk – Ζήσης Καρδιανός' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.